تبلیغات
اولین پایگاه تخصصی ژنتیک در ایران - آیا شاد بودن ژنتیکى است؟
 
اولین پایگاه تخصصی ژنتیک در ایران
شنبه 6 فروردین 1390 :: نویسنده : صنوبری

همواره درست تصمیم‌گیرى کنید، چه، هنگامى که شریکى را در نظر دارید، یا وقتى که دودل هستید به کلیسا یا مسجد بروید یا نه، و یا این که چگونه از بدن خود مراقبت کنید. بر اساس مطالعه تازه‌اى، این تصمیم‌ها مى‌تواند تاثیر چشمگیرى بر موقعیت کلى زندگى شما داشته باشد. این مطالعه نظریه‌اى را که معتقد است شادى ما در زندگى تا حد زیادى به وسیله ژن‌ها از پیش تعیین شده، به چالش مى‌کشد.
بر اساس نظریه «نقطه تعیین» که به میزان وسیعى پذیرفته شده، شادى
درازمدت یک فرد تمایل به آن دارد که پایدار باشد، زیرا که عمدتا به عوامل ژنتیکى بستگى دارد. این نظر تا اندازه‌اى بر مطالعاتى پایه‌گذارى شده که نشان مى‌دهد دوقلوهاى همسان در مقایسه با دوقلوهاى ناهمسان به میزان مشابه‌ترى از زندگى رضایت دارند. این نظریه چنین القا مى‌کند که میزان شادى در زندگى ما ممکن است گاه‌گاه با واقعه‌هاى مهمى از تعادل خارج شود، اما این تغییر طى دو سال به میزان پیش تعیین شده باز خواهد گشت.
بروس هدى و همکارانش از دانشگاه ملبورن در
استرالیا براى آزمودن این نظریه، که آیا براى افراد میزان مشخصى شادمانى از پیش تعیین شده یا خیر، افرادى را در آلمان درباره شغل، شیوه زندگى، و کنش‌هاى اجتماعى و مذهبى‌شان مورد پرسش قرار دادند. این بررسى ابتدا با شرکت سالانه 3000 نفر آغاز شد، اما در پایان دوره 25 ساله‌اش، تعداد شرکت کنندگان در آن به 60 هزار نفر در سال افزایش یافت.
پژوهشگران دریافتند تغییرات مشخص در شیوه
زندگى افراد به تغییرات چشمگیر درازمدتى در رضایتمندى گزارش شده از زندگى‌شان منتهى شد، برخلاف نظریه «نقطه تعیین» که بر اساس آن باید این تغییرات، انحراف موقتى در میزان شادى از پیش تعیین شده باشد.

یکى از مهمترین عوامل تاثیرگذار بر میزان شادمانى یک فرد میزان روان رنجورخویى شریک زندگى آن فرد بود. افرادى که شریک زندگى آن‌ها در آزمون‌هاى روان رنجورخویى نمره‌هاى بالایى آوردند، احتمال بیشترى داشت که ناشادمان باشند و تا هنگامى که آن رابطه ادامه دارد، ناشادمان باقى بمانند.



نوع مطلب : ژنتیک، خبر، 
برچسب ها :